Archibald MacLeish "Ars Poetica" (1926)


A poem should be palpable and mute
As a globed fruit,

Dumb
As old medallions to the thumb,

Silent as the sleeve-worn stone
Of casement ledges where the moss has grown --

A poem should be wordless
As the flight of birds.

*

A poem should be motionless in time
As the moon climbs,

Leaving, as the moon releases
Twig by twig the night-entangled trees,

Leaving, as the moon behind the winter leaves,
Memory by memory the mind --

A poem should be motionless in time
As the moon climbs.

*

A poem should be equal to
Not true.

For all the history of grief
An empty doorway and a maple leaf.

For love
The leaning grasses and two lights above the sea --

A poem should not mean
But be



Modern Usage
The term "ars poetica" can refer to devices of metalanguage. The definition of "ars poetica" in the past decade extends to defining techniques of rhetoric, including but not limited to: writing about writing, singing about singing, thinking about thinking, etc. Stemming first from poetry on poetry, "ars poetica" is now widely used as a literary device to enhance imagery, understanding, or profundity.

Moreover, the technique of "ars poetica" was previously an attempt to capture the essence of poetry through poetry; the poet would write his poem, then step back, and his poem would become a way of knowing, of seeing, albeit through the senses, the emotions, and the imagination. In the modern century, a passage of writing or composition employing an "ars poetica" style is one that tries to capture the essence, the intrinsic value, of what it is expressing through. A song about a song, for example, would be an attempt to manifest the fleeting beauty of lyrics, notes, and dynamics.

12-04-2008 04:53 PM zynp.

ŞİİR SANATI

Dokunabilir ve sessiz olmalı şiir
Yuvarlak bir meyve gibi,

Başparmağa bir şey söylemeyen
Eski madalyonlar gibi dilsiz,

Yosun tutmuş pencere pervazındaki
Aşınmış taş gibi suskun -

Kuşların uçuşu gibi
Sözsüz olmalı şiir.

Zamanda kımıltısız olmalı şiir
Ayın tırmanışı gibi,

Geceye takılan ağaçları dal dal
Özgür bırakır ya ay,

Kış yapraklarının gerisinde
Anı anı bellekte kalır ya -

Zamanda kımıltısız olmalı şiir
Ayın tırmanışı gibi.

Gerçeğe eşit olmalı şiir:
Gerçeğin kendisi değil.

Acının bütün tarihi çünkü
Boş bir eşik, bir akçaağaç yaprağı.

Çünkü aşk
Yan yana yatmış otlar ve denizin üstünde iki ışık -

Bir şey anlatmamalı şiir
Olmalı.

Archibald MACLEISH
Çeviren : Cevat Çapan
Şiirin Aslı : Ars Poetika




Ölümünün 22 yılında Archibald Macleish


Archibald MacLeish, Glencoe’de, (Illinois) 7.5.1892 yılanda doğdu. Yale’de ve Harvard’da Hukuk okudu. Üniversite yıllarında şiir yazmaya başladı. Birinci Dünya Savaşına ilk yardım arabası sürürek katılsa da, sonraları cephede de savaştı. 1916 yılında, Ada Hitchcock ile evlendi... Savaştan sonra Boston’da Avukat olarak çalışmaya başladı. 1923 yılında ailesiyle birlikte Fransa’ya göçtü. Ernest Hemingway, Kay Boyle ve Ezra Pound gibi yazarlarla arkadaşlık yapmaya başladı. 1924 yılında Mutlu Evlilik, 1925 yılında Dünya’nın Şairleri’ni yayınladı. 1928 yılında Amerika’ya geri döndü. Bu ara Epik şiiri Conquistador’u yazmaya koyuldu; Meksika’ya gitti ve1932 yılında Politzer Ödülünü aldı.


1930-38 arasında Fortuna ‘VARLIK/TALİH/SERVET’ anlamına geln, dergiyi çıkardı. İkinci Dünya savaşı döneminde, Savaşa Karşı Bilişim Bürosunun direktörlüğünü yaptı. Bu arada propaganda bakanı gibi çalıştı. Ve özellikle de, Kültürel İşler bürosunda sekerter olarak çalıştığı dönemde, radyolara çeşitli oyunlar yazdı; bu yazılarda, Amerikalıları Alman Faşizmine karşı kızıştıran ve Amerikan Yurtseverliğini övücü bir yan sergiledi. Hem de bu yıllarda özellikle Alman Halkının toptan anti-faşist bir eğitimden geçerilmesi tezini ileri sürdü.


Savaş sonrasında Unesco’nun ilk yöneticileri arasında yer aldı ve Paris Konferansına katıldı. 1949’da politik etikinliklerinden ayrıldı ve 1962 yılına kadar, Harvard ve çeşitli yüksek okullarda Retorik dersleri verdi. Şiir ve senaryo (oyun) yazımını da sürdürdü. 1952 yılında ikinci Politzer ödülünü aldı ve şiirleri toplu olarak yayımlandı. Ulusal Kitap ödülünü (1958) ve Üçüncü olarak Oyun alanında Politzer Ödülü aldı. 1965 yılında, Eleanor Roosevelt üzerine yazdığı bir senaryasu ile Akedemi Ödülüne layık görüldü. 20 Nisan 1982 yılında Boston’da öldü.

12-04-2008 05:18 PM sallyy.

Eline emeğine sağlık sally

--------------------------------------------------------------------------------
ONE OF COMMENTS
In the code language of criticism when a poem is said to be about poetry
the word "poetry" is often used to mean: how people construct an
intelligibility out of the randomness they experience; how people choose
what they love; how people integrate loss and gain; how they distort
experience by wish and dream; how they perceive and consolidate flashes of
harmony; how they (to end a list otherwise endless) achieve what Keats
called a "Soul or Intelligence destined to possess the sense of Identity."

The Poem
“Ars Poetica” is a short poem in free verse, its twenty-four lines divided into three stanzas of four couplets each. The Latin title may be translated as “art of poetry,” “art of poetics,” or “poetic art.” Using the poetic form, the author attempts to portray his concept of the “art of poetry.” For this reason, “Ars Poetica” is often used as an example of what (and how) a poem “should be.”

The poem uses loosely rhymed couplets to project the author’s powerful images.

knowledge about poem

"Archibald MacLeish's poem "Ars Poetical' is an ironic work because it makes declarations about poetry and what poetry "should be," but it contradicts those declarations at the very moment it makes them. For example, we read that
A poem should be wordless
As the flight of birds (7-8).
But, of course, these lines are made of the very words of which the poet says a poem should be free. What MacLeish is saying in this and other declarations of irony and apparent contradiction is that a poem, if it is successful, appeals to a part of the reader that transcends rational, analytical thinking which seeks a linear "meaning" from life, experience and poetry. The true "meaning" of a poem, then, according to MacLeish, is more like a mystery unsolved than an object defined

eline sağlık seloş..

teşekkürler gerçekten çok güzel.