arkadaşlar bu çok yaygın bir hikaye. gerçekte yaşanmış.yaşayan kişi anlatıyor.
birçok kişiye mail olarak gelmiş. ben de size iletiyorum:
Annemin yalnizca bir gözü vardi. Ondan nefret ederdim...
Çünkü bu durum beni utandiriyordu.
Ailemizi geçindirmek icin okulda aşçılık yapardi.
Ilkokulda iken bir gün annem bana merhaba demeye gelmisti.
Yerin dibine gecmistim. Bunu bana nasil yapabilirdi? Onu görmezden
geldim. Ona nefretle baktim ve oradan kactim.
Ertesi gün sinifta bir arkadasim dedi ki,
"Eeee, senin annenin yalnizca bir gözü var.!"
Yerin dibine girmek istedim. Ve de annemin ortadan kaybolmasini istedim.
Bu yüzden o gün onunla karsilasinca dedim ki,
"Beni gülünc duruma düsürecegine ölsen daha iyi.!"
Annem karsilik vermedi.
Dediklerim hakkinda bir saniye bile durup düsünmedim cünkü cok kizmistim.
Onun duygulari beni ilgilendirmiyordu. Onu evde istemiyordum.
Cok calistim ve Singapur´a okumaya gittim.
Sonra evlendim. Kendi evimi aldim. Cocuklarim oldu ve hayatimdan memnundum.
Bir gün annem beni ziyarete gelmisti. Kac yildir beni görmemis ve torunlarini
tanimamisti. Kapiya gelince cocuklarim ona güldüler.
Ona "Evime gelip cocuklarimi nasil korkutabilirsin! HEMEN BURADAN GIT!"
diye bagirdim. Buna annemin sessizce "Kusura bakmayin. Yanlis adrese geldim galiba" dedi ve gözden kayboldu.
Bir gün mezunlar toplantisi icin okuldan bir mektup aldim.
Karima "Is seyahatine gidiyorum" diye bahane uydurdum.
Mezunlar toplantisindan sonra sirf meraktan eski eve gittim!!!.
Komsularim, annemin öldügünü söylediler. Hic üzülmemistim.
Bana verilsin diye annemin biraktigi bir mektup verdiler.
"En sevgili oglum, her zaman seni düsünüyorum...
Singapura gelip cocuklarini korkuttugum icin üzgünüm.
Mezunlar gününe geleceksin diye cok sevinmistim.
Ama seni görmek icin yataktan kalkabilir miyim bilemiyorum.
Sen büyürken sürekli utanc kaynagi oldugum icin üzgünüm.
Biliyormusun...sen cok kücükken bir kaza gecirmistin ve gözünü
kaybetmistin.
Anne olarak senin tek bir gözle büyümene dayanamazdim.
Bu yüzden sana kendi gözümü verdim...
O gözle benim yerime görüyor diye seninle o kadar gurur duyuyordum ki.
Bütün sevgimle...Annen..."
ne denir ki 
